02/10/2008: He he! De baasjes zijn weer thuis. Gisteren zijn mijn baasje en vrouwtje naar een hotel geweest en ik ben thuis gebleven om op het huis te passen. Dat vind ik helemaal niet erg want het buurmeisje past op mij. En zij geeft lekker veel knuffeltjes en aaitjes en ze geeft me (volgens vrouwtje veel te veel) lekkere viskoekjes. Dat is leuk en lekker maar ik ben toch blij dat mijn baasjes thuis zijn!

01/2009: Mijn vrouwtje heeft een triest berichtje aan mij verteld. Dino, de hond van vrouwtje's zus, is door een spuitje ingeslapen. Dino was  een kruising Golden Retrevier/Labrador die de respectabele leeftijd van 17 jaar heeft gehaald. Dino was een  ongelofelijke allemansvriend, vooral met kinderen en baby's was hij een hele toffe! Dino takelde lichamelijk snel  af, vrouwtje zegt dat dat kwam door zijn ouderdom. Hij was doof, bijna blind en kreeg moeite om mensen en voorwerpen te herkennen. Wat helemaal niet leuk was voor Dino, was dat hij soms niet meer kon wachten met de poepjes en de plasjes tot hij naar buiten ging. Dino is    nu beter af in de hondenhemel, waar hij weer kan horen en zien en helemaal gezond is! Nu wacht Dino op mij in de hondenhemel, en later kunnen we dan samen spelen!

Dag lieve Dino! Veel plezier in de hondenhemel!

29/02/2009: Dag beste mensen. Ik zal jullie weer eens laten weten hoe het met mij gaat. Eigenlijk niet zo goed. Ik voel mij erg ziek. Vrouwtje en baasje zijn met mij naar de dierenarts geweest en ik heb hoge koorts. Ik moet antibiotica slikken tegen een infectie. De dierenarts kan niet zien waar de infectie zit. Ik moet een beetje uitzieken.

03/03/2009: Beste mensen. Helaas is het vandaag weer veel slechter met Maggie gegaan. We hebben haar weer naar de dierenarts gebracht. Maggie blijkt een baarmoederinfectie te hebben. Op dit moment (23:29) ligt Maggie  nog altijd op de operatietafel. Zouden jullie een kaarsje voor haar willen branden?

5/03/2009: Hallo lieve mensen. Wij hebben veel te vertellen! 

Ik heb mijn operatie zeer goed doorstaan! Toen ik weer wakker werd (ik werd eerder op de avond opeens zo slaperig!) zag ik de dierenarts. Ik vroeg mij direct af wat er allemaal gebeurd was. En waar zijn vrouwtje en baasje? Heeft die domme dierenarts mijn vrouwtje en baasje opgegeten terwijl ik sliep? Grmbl! Maar nee! Mijn vrouwtje en baasje kwamen door de deur! Ik was zo blij dat ik direct van de tafel af wilde vliegen, maar dat bleek niet zo`n goed idee. Mijn lichaampje wilde niet echt meewerken. Maar vrouwtje kwam al snel naar mij toe om lekker te knuffelen. Ondertussen praatte baasje wat met die gekke dierenarts die mij zo diep heeft doen slapen. En toen opeens zei vrouwtje; "ga je mee?". Natuurlijk ga ik mee! Mijn eigen bedje en knuffeltjes en eetbakjes en speeltjes!

Volgens vrouwtje ben ik een "vechtertje", maar ik vecht toch nooit met andere hondjes? Misschien bedoelt ze het wel anders. Eenmaal thuis ben ik op een speciaal voor mij gemaakt bedje voor de kachel lekker in slaap gevallen. Ondertussen doe ik goed mijn best en knap ik al goed op! Ik eet en drink weer, want ik heb ook zo`n honger en dorst! En ik loop vrouwtje en baasje alweer achter de kont aan door het hele huis.Buiten maken we kleine wandelingetjes. Ik ben nog niet helemaal aangesterkt dus maak ik vrouwtje tijdens het wandelen duidelijk waneer ik weer naar huis wil. Meestal wil ik al vrij snel weer naar huis. De langere wandeling ga ik later wel weer doen.

Helaas gaat mijn speelafspraakje met spot en shiva niet door, maar vrouwtje heeft me beloofd dat ze een ander speelafspraakje gaat maken.

Ik wil nog even een dikke knuffel geven aan tante Teya, ome Frans, pleegmama Gemma, Iris, Martijn, Wim, Mieke, Nancy, Jean, Rene,Nikki en Renee, die mij heel veel goeds en liefs gewenst hebben. Dat heeft mij heel erg goed gedaan! Oh ja, vrouwtje wil ook nog even wat zeggen.

Maggie heeft de operatie dus goed doorstaan. Rond 01:00 uur kregen we het verlossende telefoontje. Wat een onbeschrijfelijk gevoel haar weer vast te mogen houden en weer in de ogen te kunnen kijken!  Haar baarmoeder en eierstokken zijn weggehaald. Om haar zo spoedig mogelijk weer uit de narcose te halen (collies zijn zeer gevoelig voor narcose!), heeft de arts haar dichtgeniet in plaats van gehecht. Ze slikt nu nog anti-biotica voor een aantal dagen. Ze begint sneller dan verwacht weer de spring in het veld te worden zoals we haar kennen! Volgende week vrijdag gaat ze nog eens op controle en worden de nietjes er uit gehaald. Ze is een enorm krachtige meid!

Ook werner en ik willen iedereen bedanken die zo dicht bij Maggie betrokken is geweest! Wij houden jullie op de hoogte hoe het nu met Maggie gaat.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />